Sabbatical nemen week 9: minder scherm, meer leven

Even niks. En precies daar gebeurt alles.

We staan op een uitkijkpunt boven Haro. In onze handen: papieren vliegtuigjes. Geen telefoons. Geen meldingen. Alleen wind, uitzicht en een simpele vraag: wie gooit het verst? Het klinkt klein. Maar dit moment zegt alles over deze week. Minder afleiding, meer aandacht. En daardoor juist meer beleving.

Digital detox: terug naar simpel

We kiezen voor een dag digital detox. Dit betekent geen schermen, alleen voor wat volgens ons echt nodig is: tijd, route, betalen en foto’s. Verder niets.

We starten rustig in het café onder ons appartement. Koffie en een simpel broodje. Daarna barst het scrabble toernooi los. Fanatiek, maar gezellig.

Voor lunch schuiven we aan de bar van Beethoven 1. Kleine Spaanse gerechten. Alles proeven. Behalve de slakken… die sla ik over. Op het plein daarna doen we even niks. Gewoon zitten en kijken. Juist daar zit de rust.

Papieren vliegtuigjes boven Haro tijdens een sabbatical nemen

Het hoogtepunt van de dag is onverwacht simpel: een papieren vliegtuigjes competitie. Iedereen maakt er 3. We lopen naar het uitkijkpunt van Haro, met zicht over de wijnvelden en bodegas.

Haro ligt in de regio La Rioja en staat bekend als een van de belangrijkste wijnsteden van Spanje. Hier zitten historische wijnhuizen dicht bij elkaar, vaak op loopafstand. Dat maakt het een unieke plek voor wijnliefhebbers. Vanaf het uitkijkpunt zie je hoe de stad en wijnvelden samenkomen. De ligging tussen bergen en rivier zorgt voor een ideaal klimaat voor druiven. Dat proef je terug in de wijnen: vol, rond en met karakter.

We laten de vliegtuigjes één voor één gaan. Wind, spanning en vooral veel lachen. Wie komt het verst? We eindigen in een perfecte 1-1-1. Gelijkspel. Maar vooral: enorm veel plezier. Aan het eind van de middag voelen we ons moe en voldaan.

Wijnhuis La Rioja Alta: traditie en geduld

We bezoeken wijnhuis La Rioja Alta. Dit wijnhuis is opgericht in 1890 en staat bekend om zijn klassieke aanpak. Hier geen snelle productie, maar tijd en aandacht. De wijnen rijpen lang op Amerikaans eikenhout. Dat geeft zachte vanilletonen en een herkenbare Rioja-stijl. Vooral de Gran Reserva’s zijn bijzonder: complex, rond en goed in balans.

Tijdens de rondleiding valt op hoe rustig alles gaat. Geen haast. Geen druk. Tegelijkertijd is het ook groots opgezet. We lopen mee in een groep en horen een standaard verhaal. Interessant, maar minder persoonlijk dan we gehoopt hadden. Na de proeverij stappen we in de auto en rijden richting Bilbao.

Bilbao: stad, kunst en regen

We checken in bij ons hotel midden in het centrum. Tas neer en meteen de stad in. We hoppen van bar naar bar en lunchen met pintxos. Kleine kunstwerkjes op brood. Elke bar heeft zijn eigen stijl.

Daarna lopen we naar het Guggenheim Museum Bilbao. En precies daar slaat het weer om. Regen buiten, kunst binnen. Het museum zelf is een icoon. Ontworpen door Frank Gehry en geopend in 1997. Het staat bekend om zijn golvende vormen en titanium buitenkant die steeds anders oogt door het licht.

Binnen voelt het groot en rustig. De zalen geven kunst de ruimte. Je loopt van installatie naar installatie. Sommige speels, andere indrukwekkend en groots. Wat deze plek extra bijzonder maakt: het is niet alleen kijken, maar ook beleven.

Onze zoon duikt in de kunst. Ontdekt vormen, licht en perspectief. Dat maakt het bezoek levendig en leuk.

Kabelbaan en uitzicht over Bilbao

We bezoeken de Funicular de Artxanda. Deze kabelbaan brengt ons in een paar minuten omhoog naar de heuvel Artxanda. De kabelbaan bestaat al sinds 1915 en werd vroeger gebruikt door locals om snel de stad uit te gaan. Nu is het een geliefde plek voor bezoekers.

Boven wacht het uitzicht. Bergen, stad en rivier komen samen in één beeld. Je ziet hoe Bilbao is opgebouwd rondom de rivier Nervión. Even stilstaan. Even kijken. Het is zo’n moment waarop alles samenvalt. Geen haast. Geen planning. Alleen het uitzicht.

Muziek in de hotellobby

We verblijven in Bilbao in een hotel. In de foyer staat een gitaar. Onze zoon pakt hem. Eerst aarzelend, en met wat aanmoediging speelt hij “Smoke on the Water”. De eerste noten voorzichtig. Daarna steeds zekerder. Mensen kijken op. Glimlachen. Het is zo’n klein moment dat groot voelt. Trots. Verrassing. Plezier.

Naar de kust: Llanes en de zee

We rijden richting Llanes. Het landschap wordt groener en frisser. Hier heb je echt 4 seizoenen in 1 dag dus als de zon schijnt, moet je daar meteen gebruik van maken en stoppen we bij een strand. Surfers, golven en wind. Onze zoon rent meteen de zee in. Het water is koud, maar dat maakt niets uit.

In Llanes lopen we via de Paseo de San Pedro. Dit is een verhoogde wandelroute langs de kust. De Paseo de San Pedro ligt bovenop de kliffen en geeft uitzicht over de Cantabrische Zee. Aan de ene kant groene velden, aan de andere kant ruige kust. Wat deze plek bijzonder maakt: het uitzicht verandert constant. Rotsen, baaien en open zee wisselen elkaar af. Elke paar meter voelt anders.

Bufones de Pría: natuurkracht van dichtbij

We gaan naar de Bufones de Pría. Vanaf de parkeerplek gaat een smal pad richting de kliffen. De bufones zijn natuurlijke gaten in de rotsen. Door de kracht van de zee wordt lucht omhoog geperst. Dat zorgt voor indrukwekkende water- en luchtexplosies.

Je hoort het water al voordat je het ziet. Het buldert onder je voeten. De spanning bouwt op. En dan ineens: een krachtige windvlaag. We blijven staan en kijken naar het kolkende water. De zee slaat tegen de rotsen en trekt zich weer terug. Rust en kracht wisselen elkaar af. Het is rauw en indrukwekkend. Een herinnering aan hoe krachtig natuur kan zijn.

Creatief moment: mijn macramé shopper

Tussen het reizen door maak ik iets met mijn handen. Een shopper van macramé garen. Twee kleuren: roze en bruin. Het is een rustmoment. Even uit het hoofd en in het doen. Steek voor steek ontstaat er iets tastbaars. Een herinnering aan vertragen en creëren.

De takeaway van week 9

Tijdens een sabbatical ben je op reis meer in het nu, omdat je niet bezig bent met werk dat straks weer op je wacht.

---

Deze blog hoort bij mijn sabbatical serie

Deze blog is onderdeel van mijn sabbatical nemen ervaringen, waar ik een half jaar vrij neem om te experimenteren met een simpel maar spannend idee: wat gebeurt er als je een half jaar niet werkt?

In deze periode wil ik ontdekken hoe het is om meer ruimte te hebben voor andere rollen in mijn leven. Bijvoorbeeld meer moeder, minder professional en onderzoeken waar mijn energie vandaan komt.

In de komende maanden deel ik daarom mijn sabbatical ervaringen, inzichten en kleine experimenten. Soms over reizen, soms over rust en soms over de vraag wat er gebeurt als je even stopt met rennen en kijkt wat er vanzelf naar je toe komt.

Wil je tussendoor iets van mij zien? Op Instagram deel ik de kleine momenten. Niet alleen de blogs, maar juist wat er tussen zit. Je vindt me via @jolandabastiaans.

---