Week 6: wat vrijheid echt betekent tijdens een sabbatical

Wanneer verandert “ik moet eigenlijk nog…” in “wat zal ik eens?”

De eerste weken van mijn sabbatical staan vooral in het teken van vertragen. Het voelt alsof ik moet wennen aan de leegte die ontstaat wanneer werk en verplichtingen wegvallen. Daarna komt er ruimte. Ruimte om te voelen, om te ontdekken en om mijn dagen anders in te vullen. In mijn sabbatical week 6 ervaringen merk ik dat er opnieuw iets verschuift. Die ruimte vult zich steeds meer met bewust zijn.

Het voelt minder als “ik heb tijd over” en meer als “ik kies hoe ik mijn tijd gebruik”. En dat zit niet in grote beslissingen, maar juist in iets kleins en bijna onzichtbaars. De gedachte verandert. Van “eigenlijk moet ik nog…” naar “wat zal ik eens doen?”. Dat is voor mij de eerste echte betekenis van vrijheid tijdens een sabbatical.

Sabbatical week 6: terug naar het ‘normale leven’

In deze sabbatical week 6 voelt het voor het eerst alsof ik weer land in het normale leven. Er zijn afspraken, schoolmomenten, een verjaardag en administratie die gedaan moet worden. Dingen die er altijd al zijn. Alleen voelt het anders.

Omdat ik niet meer in een constante stand van veel moeten zit. Dingen gebeuren nog steeds, maar ik beweeg er anders doorheen. Rustiger. Met meer ruimte om te kiezen. En juist dat maakt deze sabbatical ervaring zo waardevol. Het gaat niet om minder doen, maar om anders aanwezig zijn.

Tegelijk merk ik dat oude patronen soms nog even terugkomen. Op momenten dat ik bezig ben met dingen die nog afgerond moeten worden voor de overdracht van Gewoon Goede Boon, voel ik ineens weer iets van oude werkstress opkomen. Een lichte onrust, een gevoel van druk dat ik herken van hoe het eerst was.

Het verschil is dat ik het nu zie gebeuren. Dat ik er niet automatisch in mee ga. Ik kan er even bij stilstaan, het herkennen en vervolgens weer terug naar rust. Alsof die oude laag er nog is, maar minder grip heeft.

Vrijheid tijdens een sabbatical zit in kleine keuzes

Wat deze week vooral zichtbaar wordt, is dat vrijheid tijdens een sabbatical niet zit in tijd, maar in hoe ik met die tijd omga. De zon schijnt en in plaats van te denken aan alles wat nog moet gebeuren, merk ik dat ik mijn dag aanpas. We gaan naar buiten, met een kleedje naar het park, zonder dat daar een plan achter zit. Ik bel een vriendin en zij besluit, net zo spontaan als ons, om naar het park te gaan.

Het zijn geen grote momenten, maar ze voelen wel groot. Omdat ze niet tussendoor gebeuren, maar omdat ze de dag zelf vormen. Dit zijn precies de sabbatical ervaringen die je niet plant, maar die ontstaan.

Meer moeder zijn tijdens mijn sabbatical

Een belangrijk onderdeel van mijn sabbatical week 6 ervaringen is hoe het voelt om meer moeder te zijn. Niet alleen fysiek aanwezig, maar echt met aandacht.

Ik help onze zoon met zijn dyslexie-huiswerk en merk hoeveel verschil het maakt als daar geen tijdsdruk op zit. Dat we samen oefenen, dat ik zie waar hij groeit en waar hij nog zoekt.

Ik ga mee naar zijn behandelingen en ben er echt bij. Niet half, niet ondertussen, maar volledig. En dat verandert iets. In hem, maar ook in mij. Wat een rijkdom dat ik kan besluiten om op donderdag middag mee te gaan naar zijn behandelingen.

We gaan deze week samen met mijn moeder naar Burger’s Zoo, midden in de week op een dinsdag (onze zoon heeft studiedag). We lopen rond, kijken naar dieren en praten. Het is simpel en juist daardoor waardevol. Het zijn momenten waarin niets hoeft, maar waarin wel verbinding ontstaat.

Een moment dat alles samenvat

In deze sabbatical week 6 zit het belangrijkste moment voor mij in iets kleins. Tijdens het kinderfeestje van onze zoon, hij wordt 9, spreekt hij een ander kind aan dat wil ruilen met cadeau'tjes uit de goodiebag na afloop. Hij zegt “bro, je moet blij zijn dat je überhaupt iets krijgt hè, dat is niet altijd zo.”

Het is zo’n simpele zin, maar hij blijft hangen, omdat het laat zien hoe hij kijkt. Wat hij belangrijk vindt. En wat hij blijkbaar meeneemt.

Wat ik zie als ik echt kijk

Tijdens zijn kinderfeestje, een Minecraft LEGO-feestje met negen vriendje en vriendinnetjes, zie ik iets wat me eerder misschien minder opvalt. Zonder dat iemand het stuurt, ontstaat er samenwerking. De kinderen bouwen samen een missie, een huis voor Steve. Ze verdelen de LEGO eerlijk, helpen elkaar en lossen problemen samen op.

Ik zie hoe ze bewegen. Wie initiatief neemt, wie volgt, wie helpt en wie even afwacht. Het voelt als een inkijkje in hun wereld. In hoe ze met elkaar omgaan als wij er niet bovenop zitten. En misschien is dat wel precies wat deze sabbatical mij laat zien: dat veel vanzelf gaat, als je er ruimte voor laat.

Creativiteit tijdens mijn sabbatical zonder eindresultaat

Een ander onderdeel van mijn sabbatical week 6 ervaringen is creativiteit. Maar anders dan voorheen. Minder gestuurd, minder gericht op een eindresultaat. Ik koop een bol wol, 500 gram macramé garen, en vraag aan AI wat ik ermee kan maken. Het antwoord: een tas haken.

Normaal zoek ik eerst een patroon en wil ik weten hoe het eindresultaat eruitziet. Maar deze keer begin ik gewoon. Steek voor steek, zonder precies te weten waar ik uitkom.

Halverwege merk ik dat ik net te weinig wol heb, dus ik haal extra. En dat voelt eigenlijk precies goed. Dat het niet in één keer klopt. Dat het proces zich ontvouwt terwijl ik bezig ben.

Het laat me zien dat niet alles vooraf vast hoeft te liggen om ergens uit te komen. Dat het maken zelf al waardevol is.

De betekenis van vrijheid tijdens sabbatical nemen ervaringen

In mijn sabbatical nemen week 6 ervaringen begin ik te voelen wat vrijheid echt betekent. Vrijheid zit niet in niets doen. Het zit in kiezen. In het verschil tussen moeten en willen. In het kunnen aanpassen van mijn dag aan wat er is, in plaats van andersom.

Het zit in een middag in het park, in aandacht bij huiswerk, in een kind dat iets zegt wat blijft hangen. In kleine momenten die samen iets groters vormen.

Wat ik deze week leer

Als ik terugkijk op deze week, voelt het alsof er niet “veel” gebeurt. Geen grote plannen, geen mijlpalen. Maar tegelijkertijd voelt het juist alsof er veel verandert. Mijn dagen zijn rustiger. Mijn hoofd is leger. En mijn aandacht is meer bij wat er op dat moment gebeurt.

Ik begin mijn eigen ritme te vinden. Niet gebaseerd op werk of verwachtingen, maar op wat er op een dag ontstaat.

De takeaway van week 6

Vrijheid is van “eigenlijk moet ik nog” naar “wat zal ik eens”.

---

Deze blog hoort bij mijn sabbatical serie

Deze blog is onderdeel van mijn sabbatical waarin ik een half jaar vrij neem om te experimenteren met een simpel maar spannend idee: wat gebeurt er als je een half jaar niet werkt?

In deze periode wil ik ontdekken hoe het is om meer ruimte te hebben voor andere rollen in mijn leven. Bijvoorbeeld meer moeder, minder professional en onderzoeken waar mijn energie vandaan komt.

In de komende maanden deel ik daarom mijn sabbatical ervaringen, inzichten en kleine experimenten. Soms over reizen, soms over rust en soms over de vraag wat er gebeurt als je even stopt met rennen en kijkt wat er vanzelf naar je toe komt.

Wil je tussendoor iets van mij zien?

Op Instagram deel ik de kleine momenten. Niet alleen de blogs, maar juist wat er tussen zit.

Je vindt me via @jolandabastiaans

---