Na 6 maanden sabbatical kijk ik terug op mijn experiment: wie ben ik zonder werk en wat gebeurt er als ik meer moeder en minder professional ben? Ik dacht dat ik mijn vrije tijd groots moest benutten, maar ontdekte juist de waarde van kleine, gewone momenten. Minder plannen, geen to-do lijst, meer aandacht en meer vertrouwen. Morgen ga ik weer werken. Dan begint de volgende test: wat blijft hiervan overeind?

Tijdens week 20 van mijn sabbatical ontdek ik dat de mooiste herinneringen niet ontstaan tijdens grote gebeurtenissen, maar juist in de gewone momenten. Een tuincamping in de achtertuin, een paar dagen Bergen, aardbeien plukken met onze zoon en de bruiloft van mijn zus laten mij zien dat geluk niet verder weg ligt. Sinds mijn sabbatical ben ik niet meer op zoek naar bijzondere momenten. Ik geef gewone momenten de aandacht waardoor ze bijzonder worden.

In week 19 van mijn sabbatical ontdek ik dat vrijheid steeds minder voelt als ergens anders zijn. Terwijl onze zoon groep 5 afsluit, ik zonder bestemming door Breda fiets, we dertien jaar samen vieren en onze tuincamping klaar is voor de eerste logé, besef ik dat ik niet langer op zoek ben naar een bijzonder leven. Ik bouw langzaam een leven waar ik juist graag naar terugkeer.

In sabbatical week 18 merk ik dat veel vragen waarmee ik begon langzaam verdwijnen. Ik geniet van gewone dagen, ontdek een nieuwe fietsroute rondom Breda, ervaar hoe goed meer tijd voor mijn zoon voelt en ervaar reacties op mijn gewichtsverlies met Mounjaro. Een boek over financiën wakkert mijn nieuwsgierigheid weer aan, terwijl ik steeds makkelijker plannen en verwachtingen loslaat. Misschien hoef ik sommige antwoorden niet meer te zoeken, omdat ik ze inmiddels gewoon leef.

Deze week loopt bijna niets volgens plan. Door de hitte sluiten scholen eerder, verandert mijn agenda voortdurend en ontstaan de mooiste momenten juist spontaan. Van een tuincamping in de achtertuin en journalen in het Markdal tot varen over de IJssel en gehaakte bloemen voor de juffen. Langzaam ontdek ik dat vrijheid niet zit in een lege agenda, maar in het durven meebewegen met wat een dag brengt.

Tijdens mijn sabbatical ontdek ik dat vrijheid minder gaat over tijd hebben en meer over creëren. Terwijl ik werk aan onze Tuincamping '26, een woondeken afmaak en verschillende 3D-projecten ontwerp, realiseer ik mij hoeveel plezier er zit in het maken van iets dat nog niet bestaat. Ook mijn afvaltraject leert mij dat de grootste veranderingen vaak onzichtbaar zijn. Niet de kilo's, maar de rust in mijn hoofd is de echte winst. Vrijheid zit steeds vaker in aandacht geven aan w

Week 15 draait om aanwezigheid. Ik loop mee met de avondvierdaagse, onze zoon wint met hockey, geniet van een schoolvoorstelling, start Project Tuincamping, verken nieuwe creativiteit bij Omi Breda en verken Gent met een vriendin. Steeds opnieuw merk ik dat de grootste waarde van een sabbatical niet zit in wat ik doe, maar in waar ik bewust aanwezig kan zijn.

Halverwege mijn sabbatical maak ik de balans op. Een opmerking over ‘werken voor je geld’ zet me aan het denken over vrijheid, vastgoed en keuzevrijheid. Ik ontdek dat mijn zoektocht veel minder over geld gaat dan ik dacht. Niet stoppen met werken is het doel, maar de vrijheid hebben om te kiezen. Wat gebeurt er als noodzaak plaatsmaakt voor keuze? En wie ben ik wanneer werk niet langer vanzelfsprekend de hoofdrol speelt?

In week 13 van mijn sabbatical ontdek ik wat “ik heb de tijd” écht betekent. Van gesprekken over smartphonevrij opgroeien tot samen 3D-printen met onze zoon, rustige ochtenden aan het water en spontane momenten in Breda. Deze week laat zien hoe creativiteit, rust en bewust leven langzaam meer ruimte krijgen wanneer je stopt met altijd vooruitrennen.