Week 7: alcohol, moederschap en bewust kiezen tijdens een sabbatical

Wanneer kies je ergens bewust voor, terwijl je eigenlijk al weet wat het met je doet? In mijn sabbatical nemen ervaringen van week 7 merk ik dat vrijheid niet alleen zit in tijd hebben of je agenda leeg maken, maar juist in het durven voelen van wat wel en niet bij je past. Deze week komt dat sterk naar voren in iets wat voor veel mensen heel normaal is, maar waar ik al eerder bewust mee heb geëxperimenteerd: alcohol.

Er was een periode waarin ik 2 jaar geen alcohol dronk. Niet vanuit restrictie, maar vanuit nieuwsgierigheid. Wat gebeurt er als je iets weglaat dat zo verweven is met sociale momenten, ontspanning en vieren? Wat me toen vooral opviel, was hoe snel mijn lichaam zich herstelt. Mijn slaap wordt dieper, mijn energie constanter en mijn ochtenden rustiger.

Alcohol beïnvloedt je lichaam namelijk op meerdere lagen tegelijk. Het verstoort je slaapcyclus, waardoor je minder diepe slaap bereikt en je herstel minder effectief is. Ook zorgt het ervoor dat je lever prioriteit geeft aan het afbreken van alcohol, waardoor andere processen tijdelijk stilvallen. Zelfs een paar glazen kunnen al invloed hebben op hoe je je de volgende dag voelt.

Daarnaast heeft alcohol effect op je zenuwstelsel en hormonen. Waar het in eerste instantie ontspanning lijkt te geven, zorgt het er uiteindelijk voor dat je lichaam juist harder moet werken om weer in balans te komen. Dat contrast voel ik deze week opnieuw en wordt daarmee een belangrijk inzicht binnen mijn sabbatical nemen ervaringen.

Sabbatical nemen ervaringen: bewust kiezen en het effect toelaten

Tijdens het verjaardagsfeestje van onze zoon kies ik er bewust voor om wel alcohol te drinken. Goede witte wijnen van @the_wine_hobbyist, vieren dat hij 9 wordt. Het zijn uiteindelijk 4 glazen.

Op dat moment voelt het ontspannen en gezellig. Maar de volgende ochtend word ik wakker met een zwaar gevoel dat me direct terugbrengt naar hoe het vroeger kon zijn. Alsof ik de avond ervoor tot diep in de nacht in een club heb gestaan. Mijn hoofd is troebel, mijn lichaam traag en mijn energie ver te zoeken.

Wat deze keer anders is, is hoe ik ermee omga. Ik duw het niet weg en probeer het niet te compenseren door “gewoon door te gaan”. Ik voel het en besluit daar naar te handelen. Ik breng de ochtend op de bank door, zonder schuldgevoel. Lanterfanten, iets wat ik normaal zelden doe, maar waar nu ruimte voor is.

Binnen mijn sabbatical nemen ervaringen voelt dit als een belangrijk verschil: niet alleen kiezen wat je doet, maar ook luisteren naar wat je lichaam teruggeeft. Oh en alcohol? Die laat ik de rest van de week even aan mij voorbij gaan.

Meer moeder zijn in aandacht en aanwezigheid

Wat deze week opnieuw voelbaar is, is hoe anders mijn rol als moeder wordt als er ruimte ontstaat. Niet alleen praktisch, maar vooral in aandacht.

Ik ga mee naar judo op een maandagavond, iets wat ik normaal niet doe. Het is een spontane keuze, zonder reden, behalve dat ik er kan zijn. Ik kijk naar onze zoon op de mat en zie dingen die me anders zouden ontgaan.

Aan het einde van de les wil hij trakteren, zoals de traditie is. Vier keer probeert hij het moment te pakken, maar de meester heeft het niet door. Als de les is afgelopen en iedereen al wegloopt, probeert hij het nog één keer. “Dan ben je nu te laat, dat mag na de vakantie.”

Ik zie hem omdraaien. Zijn onderlip begint te trillen en zodra hij bij mij is, komen de tranen. We praten er samen over en hij besluit het los te laten en na de vakantie opnieuw te trakteren.

Ik ben trots op hem hoe hij zijn kwetsbaarheid laat zien en daarna zelf de oplossing accepteert. Dit zijn de momenten waarin ik voel wat aanwezigheid echt betekent.

Natuurlijk overwicht en opkomen voor een ander

Wanneer er last minute een ouder nodig is voor de koningsspelen, ben ik erbij. Het wordt een zonnige ochtend waarin ik onze zoon zie zoals hij is tussen andere kinderen.

Op een gegeven moment zie ik hoe een vriendje gepest wordt. Zonder aarzeling loopt onze zoon ernaartoe, gaat ertussen staan en zegt dat het moet stoppen.

Wat mij raakt, is dat hij een natuurlijk overwicht heeft. Dat zijn aanwezigheid genoeg is om de situatie te keren en dat dit wordt geaccepteerd door de groep. Dit soort momenten geven mijn sabbatical een extra laag. Het gaat zeker niet alleen over mij, maar ook over wat er ontstaat als je er echt bent.

Vrijheid in een random dinsdag

Op dinsdagochtend komt de schoonmaakster. Normaal gesproken zou ik om haar heen plannen of ergens tussendoor werken, maar nu voelt het als een uitnodiging om het huis juist even te verlaten. Ik kijk naar buiten, zie de zon en bedenk mij hoe zeldzaam het eigenlijk is dat je op een willekeurige dinsdagochtend kunt kiezen wat je met je tijd doet.

Ik stap op de fiets richting Spa One en maak onderweg een tussenstop bij de Jong Deli in Teteringen voor een koffie. Geen haast, geen plan, alleen het gevoel dat deze dag zich vanzelf mag vormen. In de sauna merk ik hoe mijn lichaam ontspant, maar misschien nog wel meer hoe mijn hoofd stil wordt.

Tussen de sauna gangen door zit ik buiten in de zon met een boek. De warmte van de zon op mijn gezicht, het geluid van niets dat moet. En dan denk ik: wanneer heb je nou de vrijheid om dit op een random dinsdag te beslissen?

Mounjaro afvalmedicatie en mijn lichaam

Binnen mijn sabbatical nemen ervaringen speelt ook mijn traject met Mounjaro, de afvalmedicatie die ik gebruik. Mijn gewicht daalt in de eerste 3 weken van 79,8 naar 76,5 kilo. Een stabiele en consistente lijn zonder schommelingen. Mijn BMI zakt van 30,0 naar 28,8, wat betekent dat ik onder de obesitas-grens kom. Mijn vetpercentage daalt mee, wat laat zien dat mijn lichaam daadwerkelijk vet verliest.

Wat ik zelf vooral merk, is hoeveel energie ik heb. Mijn lichaam voelt licht en ik beweeg makkelijker door mijn dagen. Ik heb een dorstig gevoel, waardoor ik er bewust voor zorg dat ik altijd een flesje water bij me heb.

Daarnaast blijft de afwezigheid van food noise opvallend. Die constante gedachte aan eten is er niet meer en ik ervaar een snelle verzadiging. Ik moet er telkens aan wennen dat ik minder grote porties moet eten. Alles beweegt synchroon omlaag en mijn lichaam reageert optimaal.

Roses als zachte landing

Deze week vertrekken we naar onze Noord-Spanje roadtrip. Van Cadaques over de Rioja streek naar Asturie.

Na een overnachting in Frankrijk komen we aan in Roses. Deze plaats voelt als een zachte landing in een ander ritme. We wandelen langs de boulevard, drinken koffie in de zon en kijken uit over de baai. De combinatie van zee en bergen zorgt ervoor dat alles vertraagt. We eten buiten en laten de dagen ontstaan in plaats van plannen.

Roses is geen plek van hoogtepunten, maar van aankomen. Onze zoon speelt op het strand met zijn boomerang, we voetballen en tennissen aan de waterkant en genieten van de zon. Oh ja, en we eten verse vis voor lunch.

Cadaqués en Cap de Creus

We rijden via Cadaqués door naar Cap de Creus. De route alleen al is indrukwekkend, met kronkelwegen en uitzichten over de ruige kust. Wat begint als een wandeling bij de vuurtoren, verandert al snel in klimmen en klauteren over rotsen. Er zijn nauwelijks bordjes of pijlen, waardoor je steeds opnieuw je eigen route bepaalt.

Daarna lopen we door Cadaqués zelf, bezoeken de kerk in het centrum en eten op een terras met uitzicht op zee. Het is een plek waar je niet hoeft te haasten en waar de eenvoud juist de ervaring vormt.

👉 Wil je meer zien? Bekijk mijn Polarsteps voor het volledige reisverhaal.

Wat ik deze week leer

Als ik terugkijk op deze week, zie ik hoe alles samenkomt. Vrijheid zit niet alleen in tijd hebben, maar in het durven voelen van wat werkt en wat niet. Binnen mijn sabbatical nemen ervaringen leer ik dat kiezen niet stopt bij het moment zelf, maar ook zit in hoe je omgaat met de gevolgen ervan.

De takeaway van week 7

Vrijheid is kiezen wat bij je past — en luisteren wanneer iets dat niet doet.

---

Deze blog hoort bij mijn sabbatical serie

Deze blog is onderdeel van mijn sabbatical waarin ik een half jaar vrij neem om te experimenteren met een simpel maar spannend idee: wat gebeurt er als je een half jaar niet werkt?

In deze periode wil ik ontdekken hoe het is om meer ruimte te hebben voor andere rollen in mijn leven. Bijvoorbeeld meer moeder, minder professional en onderzoeken waar mijn energie vandaan komt.

In de komende maanden deel ik daarom mijn sabbatical ervaringen, inzichten en kleine experimenten. Soms over reizen, soms over rust en soms over de vraag wat er gebeurt als je even stopt met rennen en kijkt wat er vanzelf naar je toe komt.

Wil je tussendoor iets van mij zien?

Op Instagram deel ik de kleine momenten. Niet alleen de blogs, maar juist wat er tussen zit.

Je vindt me via @jolandabastiaans.

---